Ölmem Sen Uğruna Kanayan Söze
ne yemine nede değmeyen dilin kozune
üzülmeye değmezsin
gururun vicdanına yenik düşüne
ölmem sen uğruna kanayan göze
biliyorum
bende olmayan söze
mevsimsiz baharın gününe
açarmisin gülüşüne kar
yeter artık
doldu günah defteri
güzel dedikçe azalan sevgi
dehşeti doğru yalan
şiirle olsaydı
köyde devrim olurdu
seyran ola ki
delinin naralarına
zeki olanın dizelerine
aşığın beddualarıyla.
..... devrim olurdu
yetmezmiydi
acılar kabuk bağladı
tüm yaralar kanadı
kör düğümle saklandı
öcü adam büyük olamazdı
sen üstünde kaldırdığın acı
bildiğim gördüğüm güya doğru
öz ol sözün başım üstüne
kendine söz itibar olaki
göründüğüne inan
görmezine kör düğüm
seni sende eder görünmediğin
hele birde yüreğine sor
ne yakınlık ne ayrılık
ortada kaldı ıraklık
zevki sefa eyle ki
edebi kalsın gülüzarlık
yansan kör sevdaya
kıyarmısın dilinde uslanmayan
mavi ilhamından
işin şiiri söz değildi
deniz dalgaların vurduğu
şamarların sıcaklığı soğukluğuna
_özüm sözüne
_hakikatın hakkına
_erin erdemliğine varışın
seriveniydi benimkisi
yaşamın direncine
hangi gerçeğin suyuna baksan
hem acıyan bir öyküdür
hangi güzelin suyundan gitsem
sevdası olur bana kalp ağrısı
gönülden akan sevda yarası
yürek yarası vicdan karası
25/04/2011 - Karataş
**dünyalar ayrı olsada./gidilen yolun sağı solu ortası çukurdur)*
**bu şiiri yazarken dişarda huma kuşu öterdi.../dilek dile...dileğin ola..! *