Ölü Çiçek Rengi
Lacivert sineklerin tavaf ettiği afili bir yara
Ve ihbar edilmiş bir çift kehribar
Ellerimde karanfil titremesi
Tırnaklarıma biriken hali vakti yerinde acılar...
Ağzındaki o mukaddes zehir, o israf edilmiş masumiyet
Dilimde tadını bırakan o rüzgâr aromalı deniz
Ruhunda sakladığın ölü kırlangıç kuşları...
Gözlerini yolsam mabedsiz bir din kalır...
Bir göçü barındırır, bir akşamı hatırlatır gibi üstelik
Uyuşmuş parmaklarımda tekinsiz birkaç nota
Bir şarkıyı yeniden besteler gibi
Bestekârca öpüşür gibi,
Üstelik dilin amfetamin etkisi...
Bütün bir şehre çay ısmarlar gibi dokunur ellerin
Ama sen lâl gibi okşa yaralarımı
Dökülsün kabukları...
Kirpiklerinde asılı şehir
Hâlâ aynı şarkıyı söyler gibi...
Üstelik mavi körü bütün sokak köpekleri...
Gözlerini yolsam mabedsiz bir din kalır...
Kıyıda ikinci bir ağır yaralı deniz feneri
Mavi...
Renklerin en nitelikli fahişesi...
Yüzümde unuttuğun buselerin gibi
Ağzında gevelediğin barut,
Alsa ya alnımdaki ateşi...