Ölü Kuşlar

Kış işte!

Soğukmu soğuk

Üstelik yıllar sonra

İlk kez bu şehre

Bütün gece kar yağdı...

Okul çocuklarını sarıp, sarmalayıp

Anne, babaları götürdü okullarına.

Ve çocuklar

Ve bu şehrin arabaları

Ve bu şehrin sokakları, kaldırımları

Ve bu şehrin çimenleri, çiçekleri

Ve bu şehrin ağaçları

Ve bu şehrin serçe kuşları

Alışkın değillerdi.

Üstelik hazırlıksız yakalanmışlardı...

Ama olsundu.

Bu şehrin insanları

Sabahın ilk ışıklarıyla

Ellerinde cepleri,

Ellerinde kameraları,

Havuçtan burunlu,

Kömürden gözlü kardan adam yaptılar

Ve ona sarılırken,

Ve düşerken

Ve kayarken.

Kare kare resimler çektirdiler.

Sarkıtları kopartmadılar.

Sokakları süpürmediler.

Ve bu şehrin insanları;

Ağaç diplerinde

Önce kanatları

Sonra yürekleri donan

Sere serpe uzanmış

Bu şehrin,

Ölü serçe kuşlarını

Hiç ama hiç umursamadılar...