Ölü Şiir

Ruhunu okşadım bu gece sevdiğim

Seni kanadım tüm yoksunluğumla

Gecemi aydınlatmaya yetmiyor sokak lambaları

Sesine sesine ağlıyorum..

İç çekiyorum mutluluğa

Yıkıyorum bir inşaatı baştan başa

Kimsesiz kalıyor bulutlar bir sonbahar akşamı

Sıkasım geliyor kafama,bu nasıl hayat ?

İnceden inceye yanıyor

Ve

Sessizliğini kusuyorum sokak lambalarına

Camları kırılıyor evlerin

Ve ben

Serzenişlerimle yıkıyorum bu şehri

Yokluğundan..

Ayaklarım nasır tutmuş

Yürürken fakir sokaklarda

Ya da üç beş gecekondudan çıkan kömür kokusunun

Havayı kararttığı anda

Yine sen geliyorsun aklıma

Karanlık daha bir karanlığa bürünüyor

Nirvanasına ulaşıyor yalnızlığım..

Sanki annesinden ayırmışlar bir çocuğu

Sokaklar çığlık çığlığa..

Yetişin ölü var !

Moloz yığınlarının altında ezildi düşlerim

Kaldık yine baş başa

Ben ve boynu bükük şiirlerim...