Ölüm

şimdi değil...

özlemlerim var,özlediklerim.

şimdi değil ölüm

bir dolu yazacağim mektup var

sinamaya gidecez annemle,

hep ucundaydı ya bir denk getiremedim seni seviyorum demeyi....

hiç balık tutmadım.

binmedim bisiklete

ninni söyleyeceğim daha

şimdi değil ....

ciğerlerime çekemedim hayatı

doymadım ki sevişmelere

acizlik sayıp göz yaşını ağlayamadım bile isyan edip,

gelmişe geçmişe küfretmedim ağız dolusu

tanıdım seni yirmiüçüm de

ozamanda zamansız ve adi

daha başlamadan hayata kanlı gözlerini diktin

eksik bıraktın bir yanımı...

oysa andım vardı hayatta herşeyi iki kere sevmeye

hayatın gerçeği bu alıştım sana derken

ikinci kez sırtımdan hancerledim ki

alışılmıyomuş sana

cocukluğumu, dağımı,gözlerimi, babamı çekip aldın benden

hesabı kapattık sandım seninle

meğer alacağın varmışı hala bende

aç bir kurt gibi saldın kanlı tırmaklarını etime

dedin olmadı daha yanmadın, kanamadın

doymadın..

daha değil be ölüm

var git işine...