Ölüm

Güneş,herşeyini alıp bırakıp gitmiş

Hiçbirşey demeden terketmiş sevgi ,sevgili misali

İyilik,arkasına bakmadan kaçmış

Masumluk ölmüş

Üşümüş çocuğun buz tutan minik elleri

Örtmüş üstünü karanlık

Dostu olmuş ona yalnızlık

Nefret, sarılmış ana gibi

Ağlarken silmiş gözyaşlarını, nefret

ve eklemiş " Senin adın ölüm , kimse sevmez seni "