Ölüm Anısızın

Dal kırılır, dipsiz kuyularda bulursun kendini

Kuş gibi uçarken gökte ölüm yaralar

Düşersizn soğuk kimsesiz yerlere

Ölüm ansızın asılır boynuna

Şerefini, kendini unutma şu köhne dünyada

Sorguda başını öne eğme

Kudurma sakın kendini

Kadehdeki zararsız gördüğün kırmızı afet

Maneviyeten uçuşur yüzün kanar

Ölüm anısızn çıldırır gözlerinde

Haramı, günahı büyütme ellerinle

Geri döner elbet fiiller

Ölüm ansızın dudaklarında konuşur

Peşine gittin seni satar

Cehennemin eşsiz kıyılarına

Aldırma parlayan düşlere,hayallere

Ölüm ansızın vurur yüreğini

Unutma gözünü yıkar ne varsa buraya ait

Sınıyor seni sabrın mühin olan bura değil

Edebiyeten duruşun gözlerinin kapandığı

An başlar ölüm ansızın