Ölüm Döşeğim

Ölüm

Döşeğime serilmiş bekliyorken

Al uyut beni demek gelir içimden

Taşar dışıma tüm görgüsüzlüğüm

Kucağında son bulur ölümsüzlüğüm

Kara bir perde iner gözlerime

Ve ben her gece bu döşekte ölürüm

Sen ittiğinden beri

Sen gittiğinden beri

Ömürde bir çiçeklenen anların özlemi gibi

Anar dururum

Fani parmaklarının bakiliğime dokunuşuna

Ve kanar durur

Vurulur usum.