Ölüm Hatırlar!

Kirpikler mahpushane gözlerime her sabah

Gözyaşları gökteki bulut misali gezer damar damar.

Boğaz köprüsü gözüme ilişti bu ara

Acıların sırtını okşayacağım

Ölüm, sonunda beni de hatırlar.

Çoban bile beni anıyor şiirlerde şarkılarda

Dostluk dilenen ruhsuz fakirim sokaklarda

Titrettiğin aşk şimdi umut kuyusunda

Bekliyor umarsızca.

Ölüm sonunda beni de hatırlar.

gamzen kilidi açık sandık olmasın

dişlerin ağaçların seyrine dalmasın

ruhun hayata çok fazla bağlanmasın

sela okunurken kulağın çınlar mutlaka

ölüm hatırlar.

Merak etme gülüm

Ölüm seni de hatırlar.