Ölüm İstasyonu

tek selamlık saltanatım var koca dünyada, kibire ne hacet, mezar başında..

morarmış ellerimde her derdin binlerce yarası, her zerrede binlerce acısı

ardımdan su dökenim olmaz, herkes hasmım, yoktur cennetim

beyaz kefenle girsem dahi bilirim ki mekan-ı cehennemdir evim

ölümüm bir tren istasyonundan ibarettir

gece olur, vagon bekçisi gelir baş ucuma

son seferin kerametinden bahseder, yavaşça fısıldar kulağıma

her şey bir rüyadır sanırız ya her yataktan fırlayarak kalkışımızda

bu da o rüyalardan sanırım, belki de son irtifa

derken bekçi baş ucumda biletimi keser ve beyaz gömleğimin cebine sıkıştırır

yol geçer, gün geçer..

bazen kızıl alevler kor alır siper de geçirtmez raydan bu son treni

kimi zaman da çicek böcek cıvıltısında bin pare yol alırız, yol ebedi

bu koca tren..

nasıl geçerdi o incecik köprüden

tirim tirim titreyen ayaklarımla, nasıl kapatırdım gözlerimi de geçerdim köprüden

her vagonda hayatımın yirmi dört saatinden bir kare

her koltuk da, annem, babam, dostlarım ve çıkarcılarım

nasıl tutabilirdim ellerinden

o korku, o ateş

beni nasıl kıpırdatırdı ki yerimden..

..

birden kapadım gözlerimi..

artık ne bir acı, ne bir ayrılık, ne de bir rakı sofrası..

köprüyü geçince her şey olduğuna varır ya, artık geçtim o köprüyü

gözlerimi kısıkça açarak dünyanın telaşesini telaşsız halimde seyretmek gelirdi içimden..

her kilometrede dostlarımla geçmişi sorgulamak

şaşırtmaz da oldu artık kahpe dostların sapladığı hançerler

güneşin doğuşuyla batışını da göremez oldum penceremin eşiğinden

kapkaranlık bir dünyanın, apacı ve büyük karanlığı..

dünyanın tüm kirli lekeleri bir okyanusa dalmışçasına vagonun içine sular dolarak temizleniyor bedenimde..

..

ve son durak..

ellerimde morumsu bir titreme

belki de ruhumun en acı dolu anlarıydı bunlar..

bi iskelet parçasından bedenim artık karıncaların, böceklerin şehvetli sofrası

neydin ki sen insanoğlu

koca bir dünya, kilitli bir sandık..

kilit bir zamanlar sendeydi

şimdi seni kilitlediler o şehvetine kapıldığın dünyanın kollarına

neydin ki sen

kimdin

ölüme giderken

sordular mı hiç, neden geldin

çok geç..