Ölüm Senfonisi

hayat bi ölümdür aşk bir uçurum...

uçurumun kenarında sevda gölgesi

aşkın kıyısında ölüm kokusu

bize yakışan da ancak böylesi...

gönlümdür tahta köprüde asılı kalan

bir yanda dudakların,öbür yanda gözlerin

iplerin üzerinde bir özlem tortusu

süzülür ceplerime iki yanımdan...

sen sevdaysan,

ben hüküm giydim demektir..

şimdi söyle;ölsün mü tüm bulutlar...

hiç bir mevsim gökyüzünde saklanmaz..

sen baharın benekli gülüysen,

ben çoktan buz tuttum demektir..

kandan bir yakamoz damlar en son yüreğime

can pamuk ipliğinden de olsa,candır...

efsunlu bir fırtına yapışır bileğime

rüzgarın en hayırlısı nefsime acıyandır..

hayat bir ölümdür,aşk bir uçurum

ne kadar çabuk düşersem o kadar iyi...