Ölümcül Sevda

Yaşama dair ne varsa,

Hepsi gözlerinin içinde saklı idi

Hayat buluyordum senin bakışlarında

Bir ömür,

Bir mutlulukdun sen bana

Ama gel gör ki,

Sende dünya gibi yalanmışsın...

Gerçek olan tek bir şey varmış aşkımızda,

O da; benim sana olan sevdam!

Çekip de gittiğin gün,

Hiç mi düşünmedin beni

Hiç mi sormadın kendi kendine

Bu bensiz ne yapar

Bu bensiz nasıl yaşar?

Ama yok,

Vurdun kapıyı çıkıp gittin öylece...

Şimdi ben ne yapayım sensiz?

Vurgun yemiş bir yüreğin,

Çaresizliğe esen bir rüzgarı oldum

Kar'dım eridim,

Yağmur'dum kurudum,

Güneş'tim söndüm

Ve senden sonra bende öldüm!...

Artık ağlamak neye yarar

Vurdun, yıktın, yok ettin ümitlerimi

Söndürdün umutlarımı

Sana dair hiçbir mutluluk bırakmadın bende

Şimdi bende yokum, o zalim kalbin'de...

Şimdi hüzünlü bir şiir anlar duygularımı

Belki satırlar dindirir göz yaşlarımı

Adına, KAHBE SEVDAM koydum

Sonra bir de yazdıklarımı baştan okudum

İkisi arasında ki farka baktım da

Anladım ki,

Şiir bile sen kadar kehbe olamıyor...

Sen o kadarsın işte,

Yalan sevdaların

Kirlenmiş kokusu!...

DeLi-oĞLan