Ölüme Ulumak

Şimdi bakarsan bana

Adım intihar çocuk...

Evvelinde yürekliydim

Bu sıralar korkağım

ruhum çok bozuk

Baykuş misali hayatımın damında ölümü ulumak,

Bütün bu yıpranışlar

kalan zamana gün saymak.

Meyhanelerde değil artık teselli

Yobaz sevdaya düştü yüreğim belli

Gecem gündüzüme karışmış çocuk,

Beni herkes muhterem bilirdi

Şu sıralar düşer oldu

adamlığımın değeri.

Hayalde kaldı Aşka mum yakmak

Aynı yolları kat ettikte boşa...

Benim yaşantımın adı bile,

Ölümü ulumak.

Hayra alamet midir

bu kadar yorulmak

Git çocuk git!

Görmediğim hiç bir felaket,

Ağlamadığım tek bir mevsim kalmadı yüreğimde...

Ve yine sen,

Bakarsan bugün bana

Kanamadığım yara ve,

Kabuk tutmamış izim yok.

Çocuk büzüştü ömür bak,

Hangi acıyı tartabilir gönül

Yapabildiğim tek şey

Canıma ölümü ulumak.