Ölüme Yürüyen Adam

planlanmış bir ölüme doğru gidiyordu

ve ölüye benzeyen bir bakışla baktı geçmişine

ve hayat onun yanından;

coşar gibi, bir nehir gibi akıp gidiyordu.

adam ölmeden önce söyle düşünüyordu

kalbim ki gizli gerillası yalnızlıgın

ellerimde yalnızlığın boynu bükük zambakları

ve ayrılık yarim sırtımda derin bir yük

bıktım artık yalnızlıktan bu kadar yeter,

bakmadan cizerim yalnılıgın haritasını

ne zaman gülecek yüzüme kader.

yüzümdeki derin kırışıklıklara bakmayın

daha 40 ımı doldurmadım

ama neden bu kadar yalnızım

sucum nedir Allahım.

diyordu genc adam düşünüyordu

yalnızlıktan bunalmıştı harekete başklamasına ramak kalmıştı

ama ama aniden telefon caldı

sizce telefonla arayan nasıl biri olmalıydı

genc adam nasıl davranmalıydı

bu öykünün sonu ne olmalıydı.