Ölüme Yüz Çevirmiş \ Çoçukluk Yıllarım...

Bir kızgın yağ misali akıp gidiyor zaman

Anlamsızlıklar içinde

Bir cendere misali dönüp duruyor ömrüm

Takvim sayfalarının anlamlı günleri gibi

Doğum günümde figüranlar sahnemde..

Belki de aldatıyorum kendimi başka bir yürekte..

Ama herkes aldatmıyor mu zaten ..

Düşüncelerinde..

Hayalinde..

Gökyüzünün maviliğinde kaybetmiyor muyuz

Zamanı...

Denizlerin pembe saatlerinde ..

Ömrümüzün en güzel

En anlamlı günlerini yakmıyor muyuz

Bir deniz fenerinde..

Şimdi yakamozlarla yansıyan ben miyim yoksa...

Düşüncelerimin arasından akıp giden .

Dipsiz karanlık bir kuytunun kenarında..

Tanıdık bir ses

Çocukluğum..

Ses tonu hüzne yakın bir melodi..

Duyduğumda kuru bir çiçek hücresi gibi

Suya hasretlik çektiren..

Bu çocuk ben miyim...

Gözleri efsunlu bir bulut ..

Sanki birazdan ağlayacak gibi..

Yüreğimin en mahrem yerine..

Mabedime yağmurlar yağdıracak..

Elleri çamurlar içinde , üstü başı toz..

Bana bakarken bir ölümün tebessümlü yüzü..

Saçları yana taranmış..

Günahlardan arınmış..

Bana hem kızan ,hem de acıyan kızıl kıyamet ..

Ruhumun derinliklerine mühürler vuran

Suskunluklar dağıtan ..

Bu yansıyan ben miyim ..

Zaman akıp giderken ..

Yüreğimin en derin yerlerine

Kendi mezarımı tırnaklarımla , kanatarak kazıyorum...

Göz pınarlarıma ektiğim yediveren gülleri

Şimdi ölüme yakın nefesimin son sözleri..

Bedenimin çürümeye yüz tutmuş ömrü..

Bıçakladığım çocukluğumun masum sesleri..

Şimdi mezarımda kafamı vurduğum musalla taşım..

Ve gene ağlayan ..

Sessiz çocukluk yıllarım