Ölümle Öpüşürken

Akşamın yalnızlığı sararken sokakları

Gökyüzüne bakarak yıldızımı ararım

Bilmem o da gördümü ağaran şakakları

Ne zaman kayacaksın diye haber sorarım

Hayat ne acımasız neden zalimdir zaman

Nerede sevdiklerim hasretle andım her an

Ah vahla geçer ömür vermez ki bize aman

Sevdiğimle saati hep vedaya kurarım

Öksüzüm, kimsesizim dert içime akıyor

Yaşanmayan günlerim ciğerimi yakıyor

Felek benle derdin ne, kıs kıs gülüp bakıyor

Birgün gelir senin de defterini dürerim

Nilüfer yeter artık bırak söylenip durma

Dünya bir penceredir bak geç kendini yorma

Hazırla sen bohçanı gerisini hiç sorma

Ölümle öpüşürken gülerek can veririm