Ölümlerin Asıldığı Bir Duvar Da Resim Olmak

Anıların perdesini araladım

Karadeniz öyle hırçın

Zaman sensizliğe ağlıyor bak

Fırat suskun akıyor diye

Üzülme sakın

Güneş elbet kansız bir güne doğacak

Kar soluyan iklimlere düşmüşsün

Öyle yalnız

Ayaz da yıkanan iki cümlenin biri

Diğerine küsmüş

Öyle vefasız

Anlağı kayıp işçi akşamları çökmüş

Kendi çocuklarının katil zanlısı

Uyanmayı unutan şehirlere

Hangi mevsime yeşil düşmüş

Hangi türküye kırmızı

Gel hadi dokun üşüyen ellerime

Uzak bir sahile düşmüşsün

Öyle isimsiz

Gözlerinde büyüyen iki damla yaş

Yanağımdan süzülmüş

Öyle sessiz

Bu gün

Yıldızlardan resimler yaptım

Toprağın kokusunu doldurdum ceplerime

Mavisini sakladım sensizliğin

Zeytin devşiren egeli kızların gözlerine