Ölümün Hüznü

Kara bir örtünün:

Diğer tarafıdır, ölüm...

Boşluktur, uçurumdur, sonsuzluktur...

Dokunamazsın, hissedemezsin.

Ama ürperirsin!

Karanlığını, soğukluğunu, kokusunu;

Düşünür...

Ve!

O kara örtüde;

Kendini görürsün...

Sonra:

Ölümün hüznü çöker üzerine.

Yaşadığına sevinemezsin...

www.smert37.blogcu.com