Ölümün İntiharı

Sen düştün yüreğime

Bir damla şebnem gibi

Gözlerimde nemin

Diriltti ölüme yatan gönlümü

Bir müzik nağmesidir

Aşk denilen lav

Hatırlandıkça yüreği yakan

Ve oturmuş seni düşlüyorum

Hayatın atardamarlarında

Sen çıkıyorsun karşıma

Seherde esen rüzgarda

Bir şiir dinletisi gibi

Dökülüyorsun

Bir bir dudaklarıma

Güneşin yüzüdür tan yerinde

Seni bana yansıtan gizem

İşte göz pınarlarımda ab-ı hayat

Sana adıyorum ey Şeyda

Elimden tut ne olursun

Sıcaklığını hissedeyim damarlarımda

Ölümün intiharıdır bahar

Aşkının sonsuzluğuna güfte