Ölümüne Heval

Hep aynı yerden vurulduk

Eylül'ün dokunuşları hoyrattı

Gömleğimiz kandı heval

Can kırık

Can paramparça

Ölüm dokunurken yüreğe

Aynadaki yansıma aldatandı

Her şey aynanın sırlı yüzünde saklıydı

Halkımın ezilmişliği

İnancımın yok sayılışı

Anaların gözyaşı

Ve bebelerin ölümü gizliydi acılarımda

Kan kıran bir yaraydı yıllarca kanayan

Ve

Zaman içinde acılarımızı okşayıp

Onlarla haşır neşir olduk

Öyle anlar oldu ki

Acımızı bile sevdik

Dünyanın düzeni böyleydi

Kimi ağladı

Kimi güldü

Kimi gelmezin peşinde

Kimisi de olmazın

Hayat ne garip

Sisten kocaman bir perde

Oysa

Bildiğimiz bir gerçek vardı

Biz bu ülkeyi çok sevdik

Evlat gibi

Ana gibi

Yar gibi

Ölümüne sevdik

Ölümüne heval