Ölürsem Bir Çocuk Gibi Öleceğim

Ah diye konuştu adam

Bir şey olmamış gibi ölüme karşı

Z harfine varana dek

Ve her şeyin bittiği yer

Ayaklarımı suçlayamam

Üzülmeyecek kadar üzgünüm şimdi

Bir kitap gibi sessiz

Susmak yakışıyor artık

Öldüğüm yerde yaşamak bile olsa

Gitmek mi

Yoksa bir daha gelmek mi komik olan

Çare yok

Kanımı kaynatan intikamın güzelliği beni zehirlese bile

Gitmek için bir sebep arayacak ayaklarım

Var mı öyle güzel bir gerçek

Yaşadıklarımın bir açıklaması olacak

Ölürsem bir çocuk gibi öleceğim

Ve neden öldüğümü anlamayacaklar

Cesetleri otopsi yapan görevliler

Çare yok

Ölmüş biri için intikal eden ambulans

Neyi berkitir

Neye yarar ölünce çiçekler

Mürekkebin acı ile akması

Yaşadığım şeylerin kim bilir yüzde kaçı

Beklemek yok

Beni öldürecek olan zanlı

Yahut tanık

Geç kalmaya mazeret bulamayışı

Beni öldürecek kadar haklı

Halbuki zaman

Rahat bir uyku için oldukça iyi

O da yoksa bir günahım

Geçmiş yıllarıma baktığımda

Otobüs duraklarında otobüs beklemekten başka bişey değil bu

Ölümü beklemek

Zaman

Allah almadıktan sonra ne kadar acı

Ölünce ne olur bilmem

Sevdiğim kızların aklından ne geçer

Beni eski kitaplar alır mı aralarına acaba

Bilmem

Ölürsem

Acıkmayacağım mesela

Ablam günde beş kere yemek yapmayacak

Belki de ölümüm güzel olacak

Ölürsem beş parasız öleceğim

Bu güzel

Verecek bir cevabım olacak

Peki neydi

Ölen çocuklar için yaşamak

Belki görmeyecek gözlerim artık

Art niyetli kişiler tarafından işlenmiş çocuk cesetlerini

Açlıktan ölürken esmer tenli insanlar

İnsanlara bakınca küfrüm artıyor

Dünya dönmekten bozulmuş bir kere

Ben mi körüm yoksa

Şehrin insanlarına göre merhamet

Ticaret merkezleri, dükkanlar gibi bir şey olmaktan başka ne

Ne kadar ucuza alabildiysen

Senin için odur merhametli ve en güzel insan

Yazık ki evet

Bir yarıştı belki dünya

Altın ve dolar ne kadar gösterişli ise

Zulamızda o kadar buruktu lira

Elbette

Başka ne olabilir ki

Sonu getiren bir şey mi lazım anlamak için bize

Dünya bizim için soğuk bir cehennem değil ise

Neden üşüdü çocuklar

Annemi ölürken gördüm

Yüzü koyundu neden

Düşündüm

Ama geçmedi aklımın ucundan

Ölüm ne tuhaf bir şey

Ölürsem

Elbet üzülecek bir takım insan

Ama on parmağımdan fazla değil

Belediye başkanı olsaydım misal

Bütün sevdiklerime dokunurdu bu acı

Hiç olamasa bile

Güzel bir sela okunurdu acıklı

Ölürsem

Çiçeklerle süslemeyin mezarımı

Acıyı güzel göstermez bu

Gövdeme ekin onları

Belki bir umut işte

Bir dua edin sessizce

Artık ezbere bildiğiniz ne varsa

Bir Fatiha belki

O da doğru kaldıysa

Ah

Bir bilseydim gençken öleceğimi

Mermer işinde çalışmazdım

Ne tuhaf

Mermer denince akla ölüm gelmesi

Ölürsem

Yerimi yadırgamayacağım belki de

Babamın biçtiği mertekler bana çok şey öğretti

Çare yok

Öğrendim

Yaşamak, güzel bir insanın yapacağı bir şey değil

Benim harcım değildi zaten ne aşk

Ne de çocuk kalabilmek

Öleceğim

Yaşanacak bir şey mi kaldı

Neden üzüldüğümü kimse anlamayacak

Ve neden yalnız olduğumu

Artık olan oldu

Ölen öldü

Geri dönmeyecek

O karanlık şeydir ki şiir

Beni hatırlatacak

Dünyaya verdiğim o acı ile meşhur kılacak

Beni

Gözleri ıslak yorgun çocuklar anımsatacak

Ömer Altıntaş