Ölüsünü Gören Şair

Beni İstinyede öldürdüler gördüm

Anlıyamadım neden vurduklarını,

Soramadım korktum !.

Kırbaç gibi şaklıyan bıçağın ucunda kaldım

Biran havalandım sandım yabani rüzgarla,

Biranda çakıldım toprağa......

Sonra yumuşadım kendi canımın üstünde kıvrıldım

Çorak ışıkların bedenimi nasıl çözdüğünü gördüm

Sezsizce karanlık geceye demlendim,

Kanımın tadını tattım dudaklarımda...........

Sabah olmasın istedim beni görmesinler diye

Bomboş sokakta süzülerek yattım

Halinden memnun bir tebessüm içinde, güvenle

Şiirce öptüm ölümün sesini !....