Ölüyorum Hayat

Ve ben ölüyorum hayat!

Canlı canlı ölüyorum

Sen bilmiyorsun

Görmüyorsun susuyorum

Sen anla istiyorum hayat anla!

Yemyeşil kırların var

Baharın, yazın

Kelebeklerin, kuşların

Anlık kandırmacaların var

Aldatıyorsun beni hayat!

Oyalıyorsun...

Günah tohumları gizlemişsin

Kurak çöllere

Kaktüsler sığınırken gölgelere

Avuçlarımı kanatmışsın

Canımı yakmışsın

Battıkça gülün dikeni tenime

Hani benim umutlarım?

Hani cenneti çizmiştim hayallerime?

Her köşe başında bir ucube

Ürkek arzular gizlenmiş

En masum dileklerimi atmışsın

Bana sormadan

Yeşilsiz bir dağın tepesine

Kaç kez aldanacağım daha?

Kaç kez hüsrana yem olacak iyi niyetim

Karanlık bir girdap gibi

Döndükçe kendi eksenimde

Daha kaç kez kıyameti düşleyeceğim?

Ve ben ölüyorum hayat!

İhanete, yalana, riyaya ölüyorum

Ciğeri beş para etmez bir kan bedeli kahrım

Hastalıklı bir ruhun kromozomlarına

İliklerime kadar batmışım

Kesseler bir damla itimat akmaz yüreğimden

Her sahte yüzde, her sahte sözde

Biraz daha eriyorum

Gönlüm ölüm orucuna niyetli

Muhabbet sofrasında aç bilaç

Sadece yaratana adadığım sevgiyle

Kutsal gecelerin birinde

Nefis gömleğini atıp dünyaya

Ben ölüyorum hayat!

Ölüyorum!

Bir serçenin gözbebeğinde.

Gülcenaz