Ömrün Fecridir Şimdi Bu Vakit

Taşan cemreler

Kuytusundan kabaramasın

Derinleri ok olup delen gözlerinin

Darılma ki yarınlara sımsıkı kucaklasın...

Dolmuş sağanaklar tutsak toprağında

Taşacaktı elbet

Ve kusacaktı içindeki isyanları

Ürkme!

Sensin o...

Hükmü kalmayacak bu günlerin gülümsemesini,

Kondur kıvrımına dudağının

İnsan denen nankör gör

Ne kadar kör.

Kokusu nemli

Yakar misk-i amberin şevki raks ederek eteklerinde

Bin bir ezgi çığırır

Yaşanmamış o en güzel mevsiminde açarak kollarını

Ömrün fecridir şimdi bu vakit,

Her gün kucaklanıp

Yarınlarla sarılacak kanayan yaralar

Bir rayihadır yegâne yadigâr saklı baharlarımdan

Hayal meyal hissedilen,

Yumuk gözlerimin derininde

Ve inadına tebessüm kondurur yüzüme

Değişerek aynı kalmanın

Tadı dimağımda...

14.03.10