Ömrün Üzerine Söylence

1.

sen söyleme sesim

ne benden adam olur ne senden şiir

başımı kaldırsam ayan olur

tanrılar hükmüdür ömür

öyleyse sür sende

gözlerin mavi, saçların kızıl

bir gece de yalnızsa

ölür şair

biri bana anlatsa

ömür kan boyamaksa çocuk elleri

ateşi yaratmaksa

bir gece de katledip bin köyü

her birini teker teker yakmaksa

çıksa biri anlatsa

neden yaşar öyleyse şair

2.

akşamda sırtı açık bir ev

eve karşı durmuşum

şairse, söylesin tanrı

o deli gerçeği

evde iki kişi

birinin saçları açık ayakta

birinin sakalına yaş düşer

öpüşürler

evde derin hüzün, kederli

birine gitmek düşer

birazdan polis gelir

biri gider,

götürürler.

söyle bana tanrı şairsen eğer

göremem

kimdi giden

3.

kumların üstünde dört çocuk ölür

gözlerinden yalan döker bir şeytan

yalnız ağla denilenler ağlasın

hani her yangına kömür taşıyan

ben ağlayamam değil

o kumdan köyün ölenine

hem de gerçek ağlarım, hem de öyle yalansız

ha bu kördüğüm, şeytanların söktüğü gözlerimle

4.

sen söyle yine de sesim

kader uslansın

madem bir tanrıya da inandın

bugün o sana inansın

bin mülteci getirip öte köylerden

istif etmek kan düzenine

ve öylesi her yalan düzenine inanıp

açmak bacaklarını ölümüne

hak değil.

ak değil bak elleri

ve inan vacib değil kardeş katli

5.

akşamda başı bozuk bir türkü

hep aynı öyküyü anlatır;

-ekmek ve şarap

oturup bölüşsek kadın

biz seninle bölüşürken ekmek ve şarap

bin aşık bölüşse bizi-

bin şair sesi çoğalsa birden

birden telaşlı bir çocuk

gelse koşup

haber etse kötü günler sonundan

sen ellerini tutsan

ağlasan bir kere mutluluktan

6.

bana hep bilmediğim yerden soran bir tanrı var

ve göğsümde bir ağrı

bilsen nasıl

öyle üstüne şiir yazılmaz bir kağıt

bilmem nedir sırrı

uzun kulesinde

çırılçıplak bir adam

-tanrılara yakın mı

öteki

yerin yedi kat dibi sarinde

-tanrılara uzak mı

bu şehri terk etti tanrılar

yangınlar yönetiyor bu ömrü - töreyi

zindanlar daha temiz kürsüden

'bende şu dünyaya geldim giderim'

ömür geçmez oldu kaderden

-hak mı

7.

yıkılsın demir zindan.

her fikir tek hücre.

çoğalsın parklarda çocuklar

bir oyunu var kaderin

çocuklar bozacaklar

sen sus söyleme sesim

ne benden adam olur ne senden şiir

bırak çocuk söylesin

başımı kaldırsam ayan olur

tanrının hükmüdür ömür

öyleyse sür sende

gözlerin mavi, saçların kızıl

bir gece daha yalnız kalacaksa

ölsün şair