Ömür Bitmiş Viraneyim

Geçti isyan ile ömrüm,

Ağlar şimdi dertli gönlüm.

Gençlik uçtu bir kuş gibi,

Kapımdadır baki ölüm!

Gaflet ile günler doldu,

Açan gonca güller soldu.

Şu fani, şu yalan dünya,

Beni benden alıp çaldı!

Nefsin hevesine kandım,

Her gün har ateşte yandım.

Emanet olan bu canı,

Hiç bitmez bir saray sandım!

Tövbe kapısından uzak,

Her adımda bin bir tuzak.

Ak saçlarım ihtar eyler,

Der ki: Kabir sana durak!

Boşa harcandı bu zaman,

Vermedi bu nefis aman.

Huzuruna geldim Rabbim,

Hâlim yaman, ahvâl yaman!

Gözümden dökülür yaşlar,

Sanki bağrıma vurur taşlar.

Sana dönen bu kulunu,

Kabul eyle bağışla!

Ey merhameti sonsuz Allah,

Dilimde feryat ile ah!

Geçse de isyanla ömrüm,

Senden başka yoktur penah!

Affet bu asil bendeni,

Nurla doldur bu sîneni.

Huzurundan mahzun kovma,

Aşkınla dirilt sen beni!