Ömür Celsesi

kırağılanırdı serseriliğim uzaklaşırdım dünyaya

göz gözü görmezlikte attığım her adım yağmur vurgunu

kumar oynarken kuzey rüzgarlarıyla bıldırcın sürüleri

elimi attığım karanlığın ortasında yalnızlığın saçları

karadeniz tehditkar

kumsalları sinsi bataklıklar gibi sessiz

ruhum terli

boğulmak istiyorum ilk gençliğimin ürkekliğiyle

son yakamozlar kapışırlarken ilk gençliğimi

ömür celsesinde sensizliğe sürgün çığlığım

çıkışlar çıkışsızlığa fit

kurnaz ve soğuk iklimlere muhtaç şarkılarımda susuşun

bu celseyi sensiz savacak ömrüm

yaban yıldızlara mahkum bir ülkeye mülteci

şaşkınlığını gizlemeye çalışmadan

avuçlarına doldur sonralarımı

sonrasızlaşacağım bir müddet sonra

kaybolacak bütün öncelerim...

göğüslerimin arasına sokulan çelikten gecede

parmak izleri karadenizin

ayakları yaralı dalgaların peşimde koşmaktan

kirli yosunlar hırslı derinlere firarda

ihanet ederken kayalara

puslu kasıklarında acımasızlığın

bütün sınırların ötesine kaçağım

biriktirdiğim tebessümlerim yırtık

griler topluyorum geleceğe

örtmek için gözlerimi bütün yazlara...