On Yedinci Kapı

Sevgiyi kanırtmalı

Okşamayı damıtmalı

Sekizde sekiz suçlu vicdanları aklamalı

Benim ülkemde toplum

Çocuklarımızı sokaklardan kurtarmalı

Lohusa bir kadın

Boylu boyunca yatıyor

Dur Gülayşe o elbisenin düğmesi açılmaz

Beton memeler emilmez

Hem kekre olur hem yağlı boya kokar o süt

Kaldırımlara taşmamış ki

Gelincik hizasında bir gülüş

Hem hiç duvara anne denilir mi

Onun koynuna girilir mi

Mevsimini yitiren kır çiçekleri

Kapı kapı kiralık saksı dilenir mi

Haydi uç Gülayşe güney anaya doğru

Yoksa bu sokaklarda

Her sapan taşı arar bulur seni

Gökyüzünün önündeki

Bu demir parmaklıklarda neyin nesi

Söyle ateş kuşu

Söyle kuzum söyle Gülayşe

Kader mi kırdı kalemini

Anasızlıktan müebbet

Babasızlıktan yirmi yıl mı yedin

Konuşsana Gülayşe

Biliyorum sesin

Sazlıktan koparılan köksüz ney gibi

Atlı karıncaya da hiç binmedin

Ayağında çorabında yok değil mi

Bunu söyle bari Gülayşe

Burası Müslüman mahallesi değil mi

Niye uzaktan geliyor yalnız bir ezan

Sadaka taşları nerede

Halin yok anladım, sütlaç yer misin

Vicdanlarda yankı bulmuyor çünkü

Dağlara mıhlanmış açlığının sesi

Ah Gülayşe yine sus, sakın söyleme

Senden başka kimin olabilir

Yaşam hakkının anısına

Anayasanın on yedinci yaldızlı kapısına

Kara kara acılı demetleri getiren hıçkırıklar

Kimliksiz almadılar mı

O zaman Gülayşe

Gir içeri vurma herhangi bir şairin kapısına