Ona Göre Gül Ona Göre Ağla

hatırla

güneşin doğum sancılarına şahitlik etmiştin hani

ölümün peşinden koşmuştun pervasızca

kalbinin sesini dinlemiştin hani dünyayı buz kesipte

bunalmıştın ve sövüp saymıştın hani

yakmıştın külliyen satmıştın anasını dünyanın

sonra dut yemiş bülbüle dönmüştün hani

varını yoğunu unutacak kadar sevinmiştin

çıkıp istanbulun en yüksek yerine

çığlık çığlığa sevinmiştin hani

göçünce en sevdiğin

gözün yaşa doymuştu hani

isyanın bini bir para

savurmuştun onurunu ayaklar altına

yok saymıştın herşeyi haşa

uğramıştı aklın başına hani sonunda

ne gerek var düşünmeye

herşey Ona ulaşmaya

her yol Ona

ona göre gül ona göre ağla