Öpücüğünde Bıraktığın

-I-

Takvimlerin sırasıyla koparılan her bir yaprağında,

Kendini başka biçimlerde

ifade eder ötenazi tutkusu;

Kar altında mahsur kalmış kardelenin

kısık sesli

kurtarılma operasyonunda duyulur bazen ismi;

Bazense bir duvarda birbirine kavuşmak isteyen

iki aşık pencerenin

çarpış ve çarpılışlarının

tam ortasına asar kendini.

Ama sen dudaklarıma bak en iyisi;

Öperken kızarttığın dudaklardan

şimdi

ayaklarıma dek uzanan sarılık,

ötenazi tutkusunun yeni giysisi.

Bütün bir vücut ve

Yarım yamalak organlarla sesleniyorum sana:

Ötenazi istiyorum

eğer beni tekrar öpeceğin tarih çoktan tarih olmuşsa.

Kapının eşiğinde bir çocuk gibi durup

büyümeyi bekleyen kadınını

mazur gör;

Geçmişten hiçbir şey getiremedim sana;

Ne güz sıkıntısı

Ne parçalı bulutlar

Ne de yıldırımın vurduğu ağaçlar.

Mazur gör beni;

Hiçbir şey getiremedim sana bir önceki duraktan;

Bir torbalık özlemim var en fazla,

Belki yeniden doğacak aşkımıza yetecek kadar.

-II-

Dudaklara gereksinimin yok beni tekrar öpmen için;

Geçen bütün bir zamanı;

Şimdi sadece bakışlarımızla anımsıyor olabildiğimiz gibi;

Dokunmak için ihtiyacımız yok

avuçlara.

İstersen,

kirpiklerini

çekmecendeki kırık kalemlerinin yanına

bırak usulca.

Ya da yıkayıp tüm renklerini yağmur sularında,

Siyah-beyaz gel bana.

Bir kusur değildir çocuksuz evler,

Yıldızsız gökler ve Tanrı'sız insanlar.

Bir kusur değildir sevişmek için

ihtiyaç duymadığımız vücutlar.

Ama öylesine esir gözlerin var ki şimdi

yaşanılan tüm düş kırıklıklarına,

Kapının eşiğinden bir topuk sesi öteye gelsem,

Labirent olacak

Çıkışında süngü gibi asılı aşk;

Labirent olacak

Girişinde çoktan kaybolduğumuz dünya.

-III-

Her geçen saat yelkovanın akrebe ihanetidir ya;

Ben düpedüz bu ihanetle

Eskize dönüşeceğini sanırdım tüm güzel anıların.

Elbet bir zaman,

Suratın uzanacaktı yanında deniz atıklarının.

Bir umuttu unutmak seni,

ama

umut ettikçe tükettim ben

içimi bıçak gibi kesen unutmaları.

Güzel bir şairdin oysa ki sen;

Hani yaz gecelerini ılıştırması için kurbağalara tatlı arya besteleri

yazan;

Hani sigarası bitince parmaklarını ateş böceğinin

soluğuyla yakan.

Ve ben rastladığım ilk cümlende

sana aşıktım.

Şimdi ise aşktan söz edenin mızıkçı sayıldığı

bir oyun mu bu aramızdaki?

Aşktan söz edenin aforoz edileceği

yeni bir din mi bu ülkemizdeki?

İlle de döneceksen sırtını bana; hiç olmadı

dönencelerde bile yaşarım seninle.

Ama sen yine de bak bana;

Bakmak için gözlere gerek olmasa da;

Kabul ediyorum;

Yaşayabilmek için

ihtiyacım var senin aşkına.