Öpünce Geçerdi
Öpünce geçerdi
küçükken yaralarımız
şimdiki gibi seneler sürmezdi
bir kere geçmiş olsun dendiği zaman
bir şeyciğimiz kalmazdı
geçer giderdi...
Annelerimizin terliği
hiç bir radara yakalanmadan
tam isabetle gelir bizi bulurdu
bir bakardık ki Meriçlerin evde de
terliklerin hedefi şaşmamış
zibidilik her yerde aynı nasılsa...
Dut silkelemek için yarış yapardık
önce sen çık ağaca yok olmadı ben çıkayım.
kurşun askerleri önüme dizip
birde arkasından bakayım...
Yalçın vermezse vermesin bisikletini
yarında benimki geliyor nasılsa Bisan marka
hem de kırmızıymış, en sevdiğim renk
dedem ile babamdan hediye
karnede bir halt yoktu ama yine de aldılar işte
benim gibi tembel kediye...
Büyüyünce de çok kötü öptüler
annemizinkine hiç benzemiyordu
ve hiç geçmedi yaralarımız hala da acıyor
hem sol yanımız hem de her bir tarafımız...