Öpüşleriyle Uyanırım Güneşin

Yıkık dökük bir virane evin

Cöbelinde duldalanır sabahlarım

Çöpten topladığım ekmekleri

Sokak kedileri ve itleriyle paylaşırım

Karın doyması nasıl bir şeydir?

Hiç hatırlamazım!

Siz geceden ve çok şeyden korkar

Çelik kapıları peş peşe kilitler

Ve gece lambaları da yakarsınız.

Eğer üşümüyor

Keman çalmıyorsa dişlerim

Yoksa donma korkum

.........Korkusuz geçer gecelerim

Çünkü; Sizin tekini bile görmediğiniz

Yıldızların hepsi benim

Ay dedenin gölgesidir yorganım

Karnıma girecek kadar çekilmiş olur

.....................Sabaha dizlerim

Ve yastık olmuştur

.....................Başıma kolum!

Ve ben her sabah

Öpüşleriyle uyanırım günün

Ya da kimsesizliğime

Ağlamalarıyla göğün!..

Yani beni öpmediği gün, gün

Sizin olacaktır gün

Ve önüne geçersiniz işte

Şöyle uzaktan bakıp

Basitten üzülmenizin!..

Ve kaçtı diye sahibinin elinden

Bir kurbanlık daha vuruldu

Ve itler kediler de

Beni bu gün

Sokakta çoktân unuttu!

26-11-09