Orhan Veli Düştü Şiirime

ben biraz şairim, biraz aşık ve epeyce divane...

sen bakma bu hallerime

aklım biraz karışık,

kafam da güzel bugünlerde

ah ulen ah!

yine Orhan Veli düştü şiirime...

zihnim ondan böyle bulanık,

yüreğim ondan pare pare...

ah ulen ah!

ben beterim, sen benden betersin ayrılık

koyma dedim beni bu yad ellerde

düşürme dedim,

düşürme dedim düşlerimi üzüm suyu kadehlerine

bak işte!

tam şuramda kopan o çığlık,

gelip diziliverdi boğazımda düğümlere...

hani yutkunuversem,

yutuversem sensizliği bir nefeste

içim şişse davul gibi

içim şişse çenem düşeceğine

ah ulen ah!

yine Orhan Veli düştü şiirime...

hani yüzümde o parça parça karanlık

sönüverse ışıklarım ebediyyen

bundan daha fazla kararmam artık

bundan daha fazla tükenemem

şimdi her karabasanla boynuma sarılan o günah,

adım adım dolanır peşimde

ah ulen ah!

yine Orhan Veli düştü şiirime...

yanıbaşımda büyüdü sensizliğin en zifiri yılları

ben ayyaş,

ben avare,

dolanırken bomboş sokakları

yokluğun da yaşlandı benimle

bak işte!

dizlerimde yağmur sancıları

ah ulen ah!

yine mi Orhan Veli düştü şiirime...