Örüntü

Kırıldın mı iğlerin tuttuğu yerden

Başın dönerken fır fır

O deli halin

Metruk yüreğinde çınlardı

Rıhtımlara düşen umutlar

Şehrin karakolunda damgalanırdı

Pılın pırtın sarı pipon

Evci kediler ayak ucunda

Sokakların kadimi acısı

Ne simit sarar ne çay demler

Eline sinmişse yokluk

Ömür tüter dudaklarından.

Böyle tükendi

Süründü

Yaşamak

Bir kınalı gonca olaydı

Yokluğuna sıcak yastık

De get dedi şair

Paltosuna büzülüp

Ne goncalar kırdı dilin

Kuyuya  düşercesine özlem

Adam akılsız göz yaşı

Eğrilmiş  ömür

Örülmüş kader