Ovmak

Taze ruyalarımı meze yaptım rakıya

Yere batsın gençliğim, çok uykular uyudum.

Bir mahpus damında belki sevdiğimiz şarkıya

Bir ket vururlar gülüm, ferahlarız bir yudum.

Bir dipsiz çukurdayım, yurdum yok, lisanım yok

Ağlamaktan çamurlandı gözlerimin yemini.

Zoraki gülüşlere, ayıpsın, karnımız tok

Ah ulan Onur abi; ah ulan, ben ebeni...

Ziynet gibi geçirdim yokluğunu boynuma

Uzayan mor yerlerim tütsülüyor dünyayı.

Kurumuş yaprakları mahsus aldım koynuma,

Yine gördüm sen yokken, yine o pis rüyayı.

Milyarlarca yabancı, sıkışmışız dünyaya

Muradımı kaybettim, gören varsa tükürsün.

Nasıl aşık olunmaz pancar gözlü Hülyaya?

Aynalarla oynarsan erken yaşta ölürsün.

Ebesinin Şam'ından şeftali getirmişler

Kabuğunu emeyim, yemediğim önümde

Üç ihtiyar mezarda yan yana oturmuşlar

Bana çiçek yollayın ölüm yıldönümümde.

Başbakan olsa idim, elbette gülümserdim

Madara etti bizi zenginliğin süngüsü

Ben yoluna gölgemi, yıldızlarımı serdim

Sen başıma yağdırdın meteorlar sürüsü.

Sevilmek için sanki fazlaca mı çirkiniz?

Boğaza karşı durdum,resmimi de çektiler

Sanki az tuzlu olmuş o taptaze fikriniz

Ontolojik kaygılar ruhumuzu 'bip'tiler.

Kaymakam binasına salladım bir kartopu

Önüne arkasına iki mühür bastılar.

Geçiyordu önümden bir taşralı orospu

Geçiyordu önümden o gül yüzlü bahtiyar.