Öyküleşmiş Sevda Şarkısı

zaman zaman yorganın altında ağlayan gözlerim

sessizce sadece hıçkırıklarımı saklayamadığım gecelerim

seni anıp anıp bir rüya gorup hiç bitmesin istediğim

uyan diyenlere susun diyerek, hayaline tekrar döndüğüm, ama nedense;

her sabah ayrılıyoruz ve her gece yeniden buluşup yıldızları topluyoruz

seni senden alıp gitmek istiyorum, yine başaramıyorum

aşkımız aşk olmaktan çıkmış, hikayeye dönmüş

belkide bir gün asla unutulmayacak bir öykü olur

Gün gelir çerçerez gibi atılırız

kokusuyla rahatsızlık veren çöplüklere

zaman gelir, hep aşka lanet okuruz ve hep ayrılığı anarız

hayret ederim gençliğime, parasız, pulsuz, serseri günlerime

ah sevgili ben bir sulu gözlü yolcuyum

gecenin karanlık yollarında bir ışığı arayan

of diye diye ışıksız yollardan geriye dönen

senin için hergün tekrar tekrar ölen

bir gün kitap oluruz tozlu rafları süsler

gönülleri canlandırır, düşüncelere yer eder

zaman geçtikçe güfteleşiriz

unutulmayan se-v-daların son sesi olur

dillere dolanan bir se-v-da şarkısı gibi

gözlerin gibi

düşlerde, rüyalarda

yaşattığım

en sevgili

en değerli

Gül Güzelim tıpkı sen gibi...