Öyle Söyledi

ikimize birden

bir de şu çocuğa yardım edin

annesinden emanet

güller tutuşurken ağzında

öyle söyledi

gök aşkına

öyle söyledi

sevinçlerinizin içinde ben bir hiçim

tutun beyaz ellerinizle dağları

süslü gün ormanlarına olmadığımızı anlatın

duymadıklarınızı

ve karanlıkların dürtüsünde aniden uyanan

geçmişimizi anlatın

belki de sevgi bir portakalı tutarken öpülmek

nefesini hissetmek geçen bulutların

değer değmez başımıza düşecek bir yağmur gibi

yüreğimizin içinde uyanmak

ama kamıştan bir kaval

ve çimenlerden bir örtü hayat

o an arada bırakıp bakışlarımızı

utanarak

daha uzağı düşünmek hayat

mavi gideceğimiz bir yer değil göklerde

böylesine tutuşmuşken

aşkın uçurumlardan düşmesine

ve lacivert tutkularla bilinmezlikleri özleyip

inanarak

ölmesi gerekir bazen

su içip şarkı söylüyorsun

onca işin arasında sarı bir susku

yok oluşun hafızasına ihanet eder gibi

ve gövdeni hiçe sayarak

bana güzelliklerden bahsetme

ya kanarsa kuşun kanadı

ağlamayacak mıyız.