Öyle Uzakta Değil

Tenime duraksayan göğün soluğuna susuzluğu yazdığında bir çarpıntı

Yeryüzüne ekilen sır gibi sonsuzlaşıyor bağlar.

İçimin sözcüğüne yerleşen zamanın mavi odaları

Diz çöken rüzgar inceliğinde sesime kaçtığında

Rengi değişiyor sessizce akan kitapların

Ki telaşında aklıma geliyor her şey ve

Kuş birikintileri

Öyle uzakta değil hani

Şarkısını söylediğinde kızıl duvarlara parmaklar

Bir resmin ağlayan çoğalmalarından akıyor nehir

Geceye konan ay ışığında tepeler

Tam sarılacakken dokunaklı asma gibi gölgelere biriken oyunlar

Merdivenleri dayayan kapıların aralığından sızan yaşlara ruhumu fırlatıyor bir çocuk

Soğuk sıcak demeden yol boyu suda seken bir çiçeğin boyununa

Büyük büyük pencereler açıyor güneş

Elini tutuyorum gizli hafiflikle renklerin

Çok uzakta değil hani

Gamzemdeki gülün hüzünden gazeline