Öylece Kal
Öyle/ce kal
Döngeller kar altında
Saçların yastıkla nişanlı iken
Açma gözlerini
Parmak izim ile çizeyim
Yaratılışın mucizesini
Öyle/ce kal
Taarruza hazırlanırken
Parmaklarımın baş komutanı
Elmacık kemiğinden aşıp
Yaşam ile ölüm arasında
Siper olsun dudaklarının arası
Açma gözlerini
Dışarıda kar
Yüz hatlarında
Yüzüme gülümseyen , istiklal var
Öyle/ce kal
Alnının ortasındaki Elif'midir
Kaderinin kitabesini taşıyan
Kaşlarının ucunda
Göndere çekilmiş sancaklar
Sabrın. aşkın,vefanın zaferimidir
Utanmadan dokunacaktı korkmasa
Serçe kalpli titrek küçük parmağım
Gamze nin çukuruna
Ağyar görür diye çekindi zahir
Açma gözlerini
Dışarıda kar var
Saçlarında seher yelleri
Kirpiklerinde söğüt gölgesi barınaklar
Öyle/ce kal
Seyredeyim bir müddet daha
Geçici olarak
Terketmişken ruhun bedenini
Gözlerinin çukurunda bir göbekli tepe başlasın
Kazılsın derinliklerinde bir maden
Tarih seni ilk gördüğüm güne yazılsın
Açma gözlerini
Dışarıda kar var
Dışarıda kar
Ruhun evine dönüyor sanki
Yüz hatlarında titremeler
Uyanışa dair kıpırtılar
Öyle/ce kal/ma
Aralanırken göz kapakların
Güne benimle başla
İlk gördüğün ben olayım
Yüzündeki benin yanında
Bir ben de ben olayım
Beraber gülümseyelim bu sabahta
Beraber başlayalım kaldığımız yerden
Hayata
Ben çayın suyunu koyayım
Sen kırkbeş yaşın sevgisini demle
Taze ekmekte çıkmıştır şimdi
Kızları da uyandır kıyamasanda
Dışarıda kar var
Dışarıda kar
Ocakta çay
Ömürde senle geçen çeyrek asır
Masamızda serpme bahar
Öyle/ce kal/ma
Haydi doldur bardakları
Dışarıda kar var
Ömrümde Candar'ın kızı