Öylesi Güzel Belki Sensizliğin
Bilmem kaçıncı yağışıydı yağmurun
Kaçıncı ıslanışım... Kayboluşum
Sayamadım...
Bazen bir adım atmaya zorluyorum kendimi
Çıkasım geliyor
O dünden kalma bulanık rüyalardan
Bazen de takılıp kalıyorum
Yanlış yerde biten cümle misali...
Üç nokta gibi çöküyor yanıbaşıma
Senden kalanlar...
Ve ben suçlusu olduğumu biliyorum kırgınlıkların... Tükenmişliklerin...
Tanrıya tutunmak bile yetmiyor bana
Gözyaşlarımın arasında buluyorum pişmanlıklarımı
Onca yalanı... Onca hüsranı
Bir de yağmursuz şarkıları...
Akşamdan kalma demlenmiş özlem var
Gelip uğrarsan, sevgilim
İki çürümeye yüz tutmuş koltuk
Bir de duvarlar var
Acizliğime ayna tutan...
Yorgun bir geceden kalmayım yine
Yine aynı yıldızlar dinlemekte beni
Yine aynı acizlik... Aynı sessizlik
Oysa yüreğimin karanlık katlarına inmezdim hiç
Uyandırmazdım içimdeki sefaleti
Akışına bırakırdım ben eskiden her şeyi
Oysa ben...
Ben anlayamıyorum bazen
Sana gelen sokakların ıssızlığını...
Sende bulduğum günlerin yorgunluğunu
Anlayamıyorum, sevgilim
Sen inanmazdın aşka hatırlar mısın
Şimdi ne ben anlatsam sen anlarsın
Ne ben sussam sen susarsın
Öylesi güzel belki... Sensizliğin...
Hani unuttum der geçiştiririz ya bazen
O öyle demekle öyle olmuyormuş meğer
O kelimenin ardından öyle kıyametler kopuyor ki insanın yüreğinde
Anlatamam...
Ben böyleyim işte
Yanaklarıma her gece yağmur yağmasına
Kirpiklerimin ucuna dökülen yapraklara
Alıştım ben...
Bazen kendime kızıyorum
Bana ait olmayanı neden bu kadar bekliyorum diye
Ne bu sevda ne bu çile...
Sonra soğumak istiyorum
Hani belki bir umut toparlarım diye
Oysa yakamı bırakmıyor ki , sevgilim
Senin gözlerinde bulduğum o sıcaklık
Akşamdan kalma demlenmiş özlem var
Gelip uğrarsan, sevgilim
İki çürümeye yüz tutmuş koltuk
Bir de duvarlar var
Acizliğime ayna tutan...