Öylesine Bir Şey

Titreyen iki tane elim var şimdilerde

Sensizliğe mani olamayan

Ve bir çift göz, renginden çok uzaklarda

Gün batımını andırırcasına kızıla mahkum...

Hani diyorum tutunmak hayata

Öylesine umarsız, ölesiye vurdum duymaz

Yokluğun diyorum be kadın yokluğun

Anlatılamaz bir ahhh, yaşamak ne mümkün...

Hadi çık gel, nefesimden sar beni

Bir fincan kahve kadar sıcak,

Bir yudum suya hasret kalmışçasına,

Kucakla yokluğunu...

Açıklaması olmayan koca bir girdap,

Dönüp durduğum ama çıkışını bulamadığım bir labirent,

Kanamayan ama iyileşmeyen bir yara,

Ne bileyim öyle bişey işte yokluğun...