Öylesine Kelamlar

Divitim yok benim kasım gibi

Okkaya bandıracak elle tutulur bir divitim

Elimde eğik duran bir kalemim

Bir de beyaza dökülmeyi bekleyen kelamlarım

Söz ola ki yüreğimin sessiz çığlıkları

Bir söz ola ki haykırışların ilk ve son buluşması

Yüreğim ellerin de kaybola

Ruhu mahşere kadar belki saklaya

Dayanamaz ise o gönlün

Benim yokluğumla derbeder yana

Biz gülü sevdik laleden ötürü

Biz gönlümüzü açtık her aşka tek bir sebepten ötürü

Bazen isyana kalkıştık cahilliğimizden ötürü

Affeden var ise affedilmek yakışır bize

Bir ses duyar da kulak kesilmez miyim

Bir nida işitirde yanına koşmazmıyım

Yana yana dururken ferahlığı bulunca kaçarmıyım

Koşup sarmalamak,susup saklamak içten bile değil

Dışa savrulmuş hayallerim var benim

Gemilerim var bir sürü limanını arayan

Aşklarım var benim bir beden de son bulan

Kalp acı çekmek için yaratılmadı

Kalp bir sebepten ötürü herşeyi sevmek için yaratıldı

Yürek susup dil nameler çalarsa

Neylerim ben öyle dünyayı bırak kalsın derdi tasası

Sevgimden mi duygulanırım

Yoksa hor görülmekten mi

Aşkı bulamamaktan mı korkarım

Yoksa aşkı oluşturan dan mı

Kalbim son vuruşlarını mı yaşamakta

Vakit geldi mi ,yoksa yeni bir başlangıç mı

Yine de yüreğimin derdi hep aynı

Bir sebep var ki tüm sebepleri oluşturan

Ve bir aşk var ki bulanın peşini hiç bırakmayan

Ve öyle bir aşk var ki seveni yakıp kavuran ...