Oysa Siz

Pusulanın ibresini kırıp

Göç ederken

Yükleyip beni sırtıma

Taş misali

Uzunca bir düş ertesi

Terlerken alnımdan

Gözlerime

Tuz

Vurup ince teline sazın

Şarkının son satırını,

Sensizliği geçiriyorum içimden

Karanlık mabedin köşesine bağdaş kuruyor hayal

Mum misali

Adaklarıma üflüyorum

Yetim çaputların ardına ilişip

Mistik öykü oluyor

Adım

Usulca

Kulaktan kulağa itilen

Yanık bir hikâyenin

Esas oğlanı

Eski bir eşyanın ardına düşüp

Mezatlarda yok olan

Araf'taymış meğer

Peygamber ışığı

Asası

Karanlık ele tutuşturulan

Biz zannettik

Sizi

Oysa siz...