Oysaki Hiçten İbarettim

Her doğan gibi

Gecti ömür ruyaydi sanki..

Düştüm toprağa tohum misali,

Gunahlarımızı toprak kapatır mı ki...

Toprakta çürüyen bedenleri,

Yağan yağmur sulari yikarmiydiki,

Ne olacak tı halim...

Neydim...

Çok sey sandım kendimi

Oysaki hicten ibarettim

Ölüm geldi cihana

Başladık işte ahiret yolculuğuna

Topraga atılmış tohumlar

Fışkırırcasına çıkar ruhlar,

Bir zamanlık ahiret baharı yaşanır

Adem oğlu öyle sanır,

Oysa daha baslangıçtır

Teraziler kurulur defterler acılır

Dunya denen ruyanın videosu

Açılır..

Amaller teker teker sayılır,

Borçlar hesaplanır,

Alacaklara umut bağlanır,

Her adem oğlu kendi muhasebesine kapılır,

Tüm azalar dile gelir yaptıklarını haykırır,

Sığınacak liman aranır,

Tutunacak dal,

Bir kurtulus...

Hani nerde...

Yaşadıysan islamı dunya hayatında

KURAN-ı KERİM-e uyduysan

Rehbeer edindiysen AHMET MUSTAFA yı

Hz MUHAMMET (s.a.v) sevip baş tacı ettiysen

ALLAH (cc) ın sigindiysan merhametine

Rahmetinden umut kesmediysen

İşte kurtulus

En guzel sonsuz variş

YARADANIN bahsettigi

O muhtesem yaşayiş

Ey garip adem oğlu

Ey nefislerimiz

Ey nefsim

Çok şey sandım kendimi,

Kendimizi..!

Oysaki bir hiçten ibaret değilmiydik

Gururumuz kime,

Kimlere,

İman olmadiktan sonra kalpte,

Kalplerde,

Takvayı yaşayamadıktan sonra hayatımızda,

Hayatlarımızda,

Ummet olamadiktan sonra Hz MUHAMMET AHMET MUSTAFAYA

Kul olmadıktan sonra tek yaratıcı ALLAH a

Ne sanmalıyız ki kendimi,

Kendimizi,

Kabullenmeliyiz hiçliğimizi...

Çok sey sandım kendimi,

Kendimizi..!

Oysaki hiçten ibarettim

İbarettik...!