Oyun

Ne güzel çocuksun sen öksüz çocuk

Güneşi kendine dost bellemişsin

Güneş ki

Bir anne var doğduğu yerde

Ve bu ışık bu sıcaklık

Annesi gönderiyor kendince

Güneş sıkılınca her akşam

Babasına gidiyor

Aynı dağın arkasından

Ne güzel çocuksun sen öksüz çocuk

Sabahı sabırsızlıkla bekliyorsun

Güneş, babasından batıp

Yine annesinden doğacak

Ne güzel oyun bu

Minnacık yüreğinle

Yaşamayı çok seviyorsun