Oyunlar Dünyası

Hani hatırlar mısın dede

Bahçemizde koca bir çınar vardı

Arkadaşlarla oyun oynardık

Ben ebe olurdum

Koca çınara başımı koyardım

Kuşlar arkadaşım olurdu

Sonra saymaya başlardım

Bir iki üç... dokuz on

Önüm arkam, sağım solum sobe

Saklanmayan ebe, derdim

Toprağın mis gibi kokusunu

Ta ciğerlerimizde solurduk

Kırlara açılırdık sonra

Kovalamaca oynardık

Yemyeşil çayırlarda

Kıyasıya güreşirdik

Hani annelerimizin dayak atışını da

Pervasızca göze alırdık

Bunları yaparken çocuksu dünyamızda

Kimimizin pantolonu yeşermiş olurdu

Kimimizin ki ise çamura belenmiş

Ama o gün

Doyasıya çocukluğumuzu yaşamış olurduk

Ve hayatımız

Sanal bir dünyanın ürünü değildi

Belki bilgisayarımız yoktu

Oynamak için atari salonları da

Mario'yu da tanımazdık

Sokak dövüşçülerini de

Ama keloğlanımız vardı

Bir de Hoca Nasreddin'inimiz

Masal dünyamızda kahraman

Bir de güneşimiz vardı

Toprağımız vardı

Havamız vardı o zaman

Neşe doluyduk cıvıl cıvıldık

Hemi de adam akıllı çocuktuk

Öyle değil mi dedeciğim

O zamanları çok hem de çok özledim