Öze Dönüş

Yorgun ikilemler arasında,

Bulanık ormansı bakışlarda,

Uyur-gezer hülyâlarımızın

Belirsiz çağrışımlarındaki,

Hasret çarpanlarından habersiz,

Dertlerimi çoğalta çoğalta,

Bir kayıp çerağda sönüyorum.

Belki küllerimden doğacağım

Buhranlarımızın sırlarına,

Kuytularda çiçekleri solan

Dileklerimin açmazlarına.

Bunca sis, duman, nifak içinde

Sezgime güvenerek yine de,

Yıldızlara nişan alıyorum;

Üstümüze çullanan gecenin,

Şafağı sökmekte, biliyorum

Ve köşe bucak gücüm yettikçe

Kehanetini gerçek kılacak

Özgün bir efsane arıyorum.

Bengü taşların sesiz çığlığı

Atam Bilge Türk'ten çağrılarla

Sıla boyut titreye titreye,

Kendime dönüyorum

.......kendime dönüyorum

.............. kendime dönüyorum.