Özgür Ellerim I

Gözlerim

Pencerenin dışındaki özgürlüğe takılı

Dışarıda

Bulutlarla boyanmış bir bahar şimdi

Güller de elbet açmıştır

Kokusu burnumda sanki

Ve bulutlar

En çok sevdiğim

Bahar yağmurlarını taşıyorlar gibi

Hapsolmuş damlarlar içlerinde

Düşecekler belki birazdan yerlere

Bu son yolculukları olacak belki de

Ama özgür dokunacaklar toprağa

Bulutlar geçiyor

En çok sevdiğim

Bahar yağmurlarına gebe

Birazdan düşecek damlalar toprağa

Ama dayanamam o zaman

Kapatırım penceremi

Düşmedikler zaman yüzüme

Ve ben

Sırılsıklam bakmadıktan sonra gökyüzüne

Özgür aklım esir olur

Mahkûm bedenime