Özgürlük İçin Zilan
This poem was selected as the poem of the day on 22.03.2015.
Gecenin karanlığı kızıl kana bulanırken
Sobasız evlerin odalarından
Birbiri ardına ışıklar söndüğünde
Mim'lenmiş kapılar kapanacak.
Hürriyetin yasaklandığı,
ölümün kol gezdiği sokaklarda
özgürlüğe sevdalı çocukların avı başlayacak
Oysa ki!
Yoklukla terbiye edilmiş bu kentin varoşlarında
ışıklar çakar almaz fenerler gibidir
Sokakları çamurlu,çeşmeleri paslı sulu
Ve kiremitleri kırıktır çatılarının
Açlık mı?
Kimin umurunda
Tabakta kemik suyu
içinde dünden kalma ekmek kurusu
Tırnaklarının içine sinmiş barut kokusu eşliğinde
Varsın olsun!
Hesabını kesemeyeceğiniz
Bu kentin varoşlarında her sabah
çatısı akan evlerin pencerelerine mavi doğar.
Geceyse yıldızlar elle tutulur.
Devrim türküleri söylenirken
Ölüme gülerek gidenlerin
sardıkları tütünün son nefesi bitene kadar
dudakların aralarında dolaşır umut
Gölgesinden korkan
Özü kendisine yabancı!
Hiç bakma öyle!
Bu kentin varoşlarında
Devrim gülüşlü çocukların tutuklanmadığı
Ne bir sokak Vardır
Ne de vurulmamış bir köşebaşı
Ve her biri teker teker öldürülür gece yarısı
gömülürler sahipsizler mezarlığına
Karanlık sabahlarda
Filistin askılarında
Sözle terbiye edilmiş beynim doymuyor
Tutsak gecenin ayazı
Yırtık ayakkabılarımdan girdiğinde
Kanım çekiliyor parmak uçlarımdan
Üşüyorum ve düşüyorum arnavut taşlarına
Gözyaşlarıma takılıyor
Parkamın yakasındaki Zilanın kanı
Bilmem ki;
Ülkemde özgürlük ve
Hürriyet aşığı daha kaç fidan ölür de
Kuşlar kanat çırpar aydınlık yarınlara
Özgürlüğümün
Bana ait olduğu gün
Bu ülkede çocuklar sokaklarında
Kuşlarla oynayacak...
__ Şiir Kolik Seçki Kuruluna Teşekkür Ederim __