Özlemim

Sabah yine matemden rüzgâr

Bak yine yokluğun esiyor deli

Açsam bağrımı deleceksin, canım yanacak,

Kapatsam düğmelerimi korkuyorum, sinmeyeceksin,

Korkuyorum bu sabah sen kokmayacak nefesim.

Bir senin ayak izlerin yok bu şehrin kumsalında

Çınlamayan kulaklarımda bir senin kahkahaların.

Oysa ne kadar çok yalpalı adımlar var

Ne kadar ezilmiş pabuç izleri.

Bir senin sarhoşluğun yok,gün batımında.

Akşamdan kalmışlığım

Sarhoşluğum

Bardağımda rakım.

Baş döngüm.

Nerede omuzların, dik tutacak bedenimi

Akşamın kıvrımlarında tökezleniyorum tan doğalı beri

Ruganlarımın bağları çözük,

Berduş salaşlığında gömleğim.

Düşüyorum hızla

Gel... Dağılmadan kaldırımlara cam kırıkları gibi.

Nihavent fasıllar dinlemeyecek miyim kavak yellerinden

Bu şehirde Hüzzam, hep mi Hüzzam'a vuracak keman arşeleri.

Özlemim,

Dudaklarında doğsun güneş bir sabahta,

Anason kokuları silinsin artık bahar kokunda.